Zijn vader kwam uit de huiskamer binnen en stapte in bed. Hij deed de leeslamp uit die op een stoel bij het bed stond. ‘Blijf je niet te lang rondlopen? ‘ vroeg zijn moeder. ‘Ik ga meteen naar bed’, antwoordde … Lees verder

Het zou wel eens zo kunnen zijn dat de fantasie of het denken ons juist behoedt voor de waanzin of de gekte. Wanneer ik gekte dan zou mogen omschrijven als de massiviteit van de ernst waarmee je je identificeert met … Lees verder

Is het mogelijk dat men duizenden jaren tijd heeft gehad te kijken, na te denken en op te tekenen en dat men die duizenden jaren voorbij heeft laten gaan als een schoolpauze waarin men een boterham eet en een appel? … Lees verder

En toen verscheen de vos. – Goede morgen, zei de vos. – Goede morgen zei de kleine prins beleefd, en hij draaide zich om maar zag niets. – Hier ben ik, onder de appelboom, zei de stem. – Wie ben … Lees verder

Hoe eigenaardig dat je op zo’n zonverlicht moment denkt dat het hele leven voor je ligt, terwijl zo’n moment zelf achteraf het ware leven blijkt te zijn. De hoop heeft dan nog zo’n lange weg te gaan; van berusting is … Lees verder

Ik sterf ieder moment. Ik verzamel de dood niet. Dus is het geen probleem. Als je werkelijk leeft, is de dood geen probleem. Je hoeft er niet mee om te gaan. De dood is een probleem dat we hebben geschapen. … Lees verder

‘Ik stel meer vertrouwen in jou dan in wie ook. Met jou kan ik openhartig praten.’ ‘Vergis je niet’, zei de geestelijke. ‘Waarom zou ik mij nu vergissen? ‘, vroeg K. ‘In de rechtbank vergis jij je’, zei de geestelijke. … Lees verder

‘Ik heb nooit meer gebald met een jongen, al die tijd.’ ‘Haal de bal dan.’ En ze knikte ja en liep naar het huis om de bal te halen. Het was een grote blauwe bal met gele strepen en wij … Lees verder