Eén uur: de laatste lamp van het dorp is zo even gedoofd. Wind en regen. Weer die eenzaamheid, datzelfde zwijgen en ditmaal geen sprankje hoop de hindernis uit de weg te ruimen, er langs te gaan. Trouwens wat praat ik … Lees verder

Tegenover zijn misère staat zijn grandeur. En die grootheid van de mens is groot doordat hij zijn ellende kent. De andere wezens op aarde kennen die niet. Door dat feit krijgen mensen hun ware plaats in de wereld, het doet … Lees verder

Ach got, als ik het allemaal nog is over kon doen, nou dan dee ik et niet meer, hoor. Och, weet jij veel. Misschien dee ik et dan toch wel weer. Je weet et allemaal niet van te voren. Stel … Lees verder

Ach, verzen zeggen zo weinig als men ze in zijn jeugd heeft geschreven. Je moest daar liever mee wachten en zin en zoetheid verzamelen een leven lang, zo mogelijk een lang leven en dan helemaal aan het einde zou je … Lees verder

Van Gogh kòn helemaal niet schilderen en tòch schilderde hij, en hij heeft zijn hele bestaan gewijd aan het cultiveren van zijn beperkte talent: – hij stierf als een genie die in een paar kwartier een uit niets dan onvolmaaktheden … Lees verder

Toen mijn moeder op een dag in de winter waarop ik ijskoud thuiskwam mij voorstelde of ik niet tegen mijn gewoonte in een kopje thee zou nemen, weigerde ik eerst maar bedacht mij toen weer, ik weet niet waarom. Zij … Lees verder

De wieg schommelt boven een afgrond. Met ons gezonde verstand weten wij dat ons bestaan slechts een flits is tussen twee eeuwigheden van duisternis. Hoewel het identieke tweelingen zijn, beschouwen mensen als regel de prenatale afgrond met meer kalmte dan … Lees verder

Het was zacht gaan regenen. Kraaltjes water hechtten zich aan Augusta’s haar en bleven liggen op haar wollen jas. Alles is geschiedenis, dacht Guus. Het nu bestaat niet. Het moment is: jacht op een prooi die sneller is dan de … Lees verder

  Sinds de dagen van olim hebben ouderen het hoofd geschud en de handen ineengeslagen over de jeugd in het algemeen die altijd zo heel anders blijkt te zijn dan ‘de kinderen in onze tijd’ of de jonge mensen van … Lees verder

‘Nu ik op volle zee mijn zeil heb uitgezet en voor de wind ga, weet ik dat er niets in deze wereld is dat blijft. Alles verglijdt, elk ding krijgt vorm en gaat voorbij. Ja, ook de tijd verstrijkt in … Lees verder