Vreemden voor elkaar

Het is waar, vrijwel iedereen is ons een vreemde. Het is goed dat te realiseren. Ook de weinigen die we dikwijls zien, zo vaak misschien dat wij aan de frequentie het recht ontlenen hen onze vrienden te noemen, worden steeds … Lees verder


Je moet erover spreken

Nee, het is niet goed wanneer een mens zoveel van iemand houdt. Het zou niet mogen bestaan dat men zich zo sterk aan iemand hecht want het is een harde wet dat ons ontnomen wordt wat ons lief is. En … Lees verder


Een tramconducteur van bovennatuurlijke orde

De werkelijk meest indrukwekkende persoonlijkheid die ik tijdens mijn intermezzo van betaalde werkzaamheden ontmoette, was de tramconducteur die met zijn tang de dag ongeldig maakte. Hij pakte het nietige vodje papier, schoof het in de open bek van zijn tang … Lees verder


Dromen zijn rookkringen

Dromen zijn niet ons eigendom. Ze komen en gaan. Vlak na het ontwaken weten we ze soms nog, maar een paar minuten later hebben ze al afscheid genomen. Ook een droom die we de hele dag onthouden omdat we die … Lees verder


De elite is niet meer

Het gezag is afgedankt, de elite is weggestuurd en alle culturen zijn gelijk. Het gevolg is ongerichte kennis die niets van doen heeft met cultuur. Die heeft altijd een bepaalde sociale rangorde aangebracht tussen de mensen die haar cultiveerden, verrijkten … Lees verder


De natie als imaginaire gemeenschap

De natiestaat is een betrekkelijk nieuwe vorm voor het besturen van een samenleving. Volgens sommige onderzoekers gaat de oorsprong daarvan niet verder terug dan de Amerikaanse en Franse revoluties van de late achttiende eeuw. Anderen suggereren dat de wortels veel … Lees verder


Ik wil onder de mensen zijn

En gaat u niet preken?, vroeg Tom. Nee, ik ga niet preken. En gaat u niet dopen?, vroeg moeder. Ik ga niet dopen. Ik ga in het veld werken, op het groene veld. Ik wil onder de mensen zijn. Ik … Lees verder


Herboren in eenzaamheid

Ik heb de strijd op leven en dood gevoerd om niet kapot te gaan aan mijn ontluisterend bestaan. Wanneer je in het leven op het punt gekomen bent dat je afrekent met de schijn en de illusies, dan word je … Lees verder


Mijn eenzaamheid is compleet

Eén uur: de laatste lamp van het dorp is zo even gedoofd. Wind en regen. Weer die eenzaamheid, datzelfde zwijgen en ditmaal geen sprankje hoop de hindernis uit de weg te ruimen, er langs te gaan. Trouwens wat praat ik … Lees verder


Een denkend riet

Tegenover zijn misère staat zijn grandeur. En die grootheid van de mens is groot doordat hij zijn ellende kent. De andere wezens op aarde kennen die niet. Door dat feit krijgen mensen hun ware plaats in de wereld, het doet … Lees verder


Naar boven